Τις τελευταίες δεκαετίες, όλο και περισσότερες μελέτες συσχετίζουν την ουρική αρθρίτιδα με την εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων, όπως έμφραγμα, εγκεφαλικό ή καρδιακή ανεπάρκεια. Η ουρική αρθρίτιδα είναι μία ιδιαίτερα επώδυνη μορφή αρθρίτιδας, ενδεχομένως και η συχνότερη φλεγμονώδη πάθηση των αρθρώσεων, ευρέως γνωστή και ως «ποδάγρα», λόγω της συχνής εντόπισής της στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού, η οποία εκδηλώνεται με έντονο πόνο και τοπική ερυθρότητα ως συνέπεια των αυξημένων τιμών ουρικού οξέος στον οργανισμό. Το ουρικό οξύ, αν και αποτελεί φυσιολογικό προϊόν μεταβολισμού των κυττάρων  που έχει, μάλιστα, και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, φαίνεται ότι επιδρά αρνητικά στο καρδιαγγειακό σύστηµα όταν δεν αποβάλλεται κανονικά και συγκεντρώνεται στο αίμα σε τιμές άνω των 8mg/dL, μία κατάσταση που καλείται υπερουριχαιμία. Αν και τα δεδομένα για τον προγνωστικό ρόλο της υπερουριχαιμίας είναι αντιφατικά, τα τελευταία χρόνια, υποστηρίζεται ότι η υπερουριχαιμία μπορεί να αποτελεί παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου με τους πάσχοντες να παρουσιάζουν έως και 1,5 φορά μεγαλύτερο κίνδυνο εκδήλωσης αγγειακού εγκεφαλικού συγκριτικά με άτομα με φυσιολογικές τιμές ουρικού οξέος. Σε περίπτωση που πέραν της υπερουριχαιμίας υπάρχει και εκδήλωση ουρικής αρθρίτιδας, ο κίνδυνος καρδιαγγειακού επεισοδίου αυξάνεται στο 58% με μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης καρδιακής ανεπάρκειας, ισχαιμίας, αρρυθμίας, βαλβιδοπάθειας και φλεβικής θρομβοεμβολής.

Στο πλαίσιο πρόσφατης μελέτης που εξετάστηκαν δεδομένα από 152.600 άτομα κάτω των 80 ετών με διαγνωσμένη ουρική αρθρίτιδα συγκριτικά με εκείνα 700.000 ατόμων χωρίς ουρική αρθρίτιδα διαπιστώθηκε ότι οι πάσχοντες από ουρική αρθρίτιδα είχαν και υψηλότερο κίνδυνο για καρδιαγγειακή νόσο. Ο καρδιαγγειακός κίνδυνος για τις γυναίκες με ουρική αρθρίτιδα ήταν στο 88%, ενώ αναφορικά με την ηλικία, όσοι ήταν μεταξύ 45-54 ετών είχαν κατά 84% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν καρδιακό πρόβλημα συγκριτικά με τις ηλικίες 55-64 που είχαν μόλις 57% επικινδυνότητα.

Σύμφωνα με τα παραπάνω ευρήματα είναι σημαντικό να παρακολουθούνται συχνά τα επίπεδα του ουρικού οξέος στο αίμα για αποφυγή εμφάνισης ουρικής αρθρίτιδας καθώς και άλλων επιπλοκών της υπερουριχαιμίας σε καρδιά ή νεφρά.

Μικρές αλλαγές στις καθημερινές συνήθειες όπως η μέτρια φυσική άσκηση, η καλή ενυδάτωση σε συνδυασμό με ευνοϊκές διατροφικές παρεμβάσεις όπως μείωση του αλκοόλ, του κόκκινου κρέατος και των αναψυκτικών και η κατανάλωση πιο πολλών γαλακτοκομικών μπορεί να έχει θετική επίδραση στα επίπεδα του ουρικού οξέος.

Σχετικά Άρθρα

Πρόσφατα Άρθρα