Περισσότεροι από 300.000.000 άνθρωποι παγκοσμίως πάσχουν από  σακχαρώδη διαβήτη , την  μάστιγα της σύγχρονης εποχής  αφού αποτελεί  ένα από τα πρώτα αίτια θνητότητας και θνησιμότητας σε όλες τις αναπτυγμένες κοινωνίες. Από την άλλη μεριά, ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος είναι μια δραματική κατάσταση η οποία προκαλείται συνήθως από κακοήθεις κοιλιακές αρρυθμίες και ειδικότερα την κοιλιακή μαρμαρυγή. Φαίνεται ότι οι δυο αυτές οντότητες, διαβήτης και αιφνίδιος θάνατος, συσχετίζονται μεταξύ τους  καθώς η ύπαρξη διαβήτη μπορεί να επάγει κλινικά έκδηλη ή ακόμα και σιωπηλή μυοκαρδιακή ισχαιμία,  διαβητική μυοκαρδιοπάθεια  και να συμβάλει στη  δημιουργία πρόσφορου για αρρυθμιογένεση υποβάθρου πιθανώς μέσω της σχετιζόμενης με το διαβήτη δυσλειτουργίας του αυτονόμου νευρικού συστήματος. Μέχρι τώρα οι μελέτες που έχουν διενεργηθεί περιγράφουν 2 έως και 4 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου σε ασθενείς με διαβήτη σε σχέση με το γενικό πληθυσμό, μετά από στάθμιση των λοιπών παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου τους.

Σε πρόσφατη, πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2020 στο European Heart Journal οι ερευνητές  εστιάσθηκαν στην επίπτωση του αιφνιδίου καρδιακού θανάτου σε νέας ηλικίας άτομα στη Δανία. Συγκεκριμένα, μελέτησαν τα περιστατικά θανάτου στη Δανία σε άτομα ηλικίας 1-35 ετών κατά το διάστημα 2000 με 2009 και ηλικιών 36 έως 49 ετών κατά το διάστημα 2007 με 2009. Ως αιφνίδιος καρδιακός θάνατος θεωρήθηκε εκείνος για τον οποίο είτε διενεργήθηκε  ιατροδικαστική εξέταση και κατέληξε σε καρδιολογικό ή άγνωστο αίτιο θανάτου ή στην περίπτωση που δε διενεργήθηκε νεκροτομή, ο θάνατος εκείνος όπου παρά την ανασκόπηση όλων των πληροφοριών όπως κλινικού, οικογενειακού ιστορικού κλπ δεν αποδόθηκε σε κάποια άλλη πιθανή αιτία πλην του καρδιαγγειακού. Στη μελέτη λοιπόν φάνηκε πως η παρουσία διαβήτη  συνδεόταν με 9 περίπου φορές μεγαλύτερο κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου.  Μεταξύ των θανόντων, οι πάσχοντες από διαβήτη ήταν συγκριτικά μεγαλύτερης ηλικίας από αυτούς που δεν είχαν διαβήτη, ενώ εμφάνιζαν επίσης συχνότερα καρδιαγγειακή νόσο.

Το  γεγονός αυτό τονίζει και τη μεγάλη αξία της πρώιμης εκτίμησης του συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου στους διαβητικούς ασθενείς και  της  πρώιμης θεραπευτικής παρέμβασης με σκοπό το βέλτιστο γλυκαιμικό έλεγχο. Παράλληλα, όμως, εξίσου σημαντική είναι και η ταυτόχρονη ρύθμιση των λοιπών μειζόνων παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου, όπως για παράδειγμα της αρτηριακής υπέρτασης, της δυσλιπιδαιμίας, και η υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής.

Σχετικά Άρθρα

Πρόσφατα Άρθρα