Η έλευση της πανδημίας και η καταφυγή σε περιοριστικά μέτρα (lockdown) ως την ύστατη προσπάθεια για τον έλεγχο της ραγδαίας μετάδοσης αλλά και τη διαφύλαξη των συστημάτων υγείας από ολική κατέρριψη είχε άμεσο αντίκτυπο στους ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα.

Κατά τη διάρκεια των ιδίως του πρώτου κύματος της πανδημίας παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στην προσέλευση ασθενών σε τμήματα επειγόντων περιστατικών και στον αριθμό των αντίστοιχων νοσηλειών για ασταθή στηθάγχη και έμφραγμα του μυοκαρδίου της τάξης του 30% συγκριτικά με την αντίστοιχη χρονική περίοδο του 2019. Αντίθετα,  ότι στις περιόδους ύφεσης και άρσης των lockdown παρατηρήθηκε αύξηση των εισαγωγών για εμφράγματα και μάλιστα βαρύτερης κλινικής εικόνας, όπως επίσης και των περιπτώσεων ανακοπής εκτός νοσοκομείου. Πιθανότα αυτές οι περιπτώσεις αντικατοπτρίζουν ασθενείς που δεν αναζήτησαν ιατρική βοήθεια εντός των εξάρσεων, ώστε να διαγνωστεί η στεφανιαία νόσος εγκαίρως. Βασικές αιτίες των καθυστερημένων προσελεύσεων και διαγνώσεων αποτέλεσαν ο φόβος των ασθενών για πιθανή μετάδοση COVID-19 εντός των νοσοκομειακών δομών, αλλά και η σύγχυση των συμπτωμάτων δύσπνοιας και θωρακικής δυσφορίας ως εκδηλώσεις στεφανιαίας νόσου και καρδιακής ανεπάρκειας με συμπτώματα της νόσου COVID-19. Από την πλευρά του συστήματος υγείας, υπολογίσιμες αλλά αναπόφευκτες ήταν οι καθυστερήσεις λόγω της ανάγκης συνεχούς ανανέωσης των μέτρων ατομικής προστασίας από το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό αλλά και της αποστείρωσης του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού μεταξύ των ύποπτων περιστατικών.

Εκτός από τα ανησυχητικά στοιχεία για τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα, έντονος είναι ο προβληματισμός και για τους χρονίως πάσχοντες από καρδιαγγειακά νοσήματα, όπως υπέρταση, χρόνια στεφανιαία νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια και αρρυθμίες. Παρά την άμεση ευαισθητοποίηση της ιατρικής κοινότητας για παροχή εν μέσω της πανδημίας υπηρεσιών τηλειατρικής, άυλης συνταγογράφησης και εργαλείων τηλεπαρακολούθησης, αμφισβητείται κατά πόσον υποκατέστησαν εξίσου αποτελεσματικά τη φυσική τακτική παρακολούθηση σε εξειδικευμένα ιατρεία χρονίων νοσημάτων ή από τον θεράποντα ιατρό. Εκφράζεται συνεπώς ανησυχία από την επιστημονική κοινότητα ότι η πανδημία θα αφήσει το  αρνητικό αποτύπωμά της και στην πρόγνωση των  ασθενών με καρδιαγγειακή νόσο. Τα καρδιαγγειακά νοσήματα ακόμη και εν μέσω μίας πανδημίας εξακολουθούν να αποτελούν την πρώτη αιτία θνητότητας και τόσο η πρόληψη όσο και η βέλτιστη θεραπευτική αντιμετώπισή τους οφείλουν να συνιστούν κεντρικούς πυλώνες κάθε είδους σχεδιασμού και παρέμβασης στον τομέα της υγείας.

Σχετικά Άρθρα

Πρόσφατα Άρθρα