Τα άτομα με μακροχρόνιο ιστορικό σακχαρώδη διαβήτη θεωρούνται  ως ασθενείς πολύ αυξημένου κινδύνου για έμφραγμα μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια και εγκεφαλικό επεισόδιο έστω και αν έχουν καταφέρει να ρυθμίζουν το σάκχαρό τους  επιτυγχάνοντας  τιμές  γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης ( HbA1c) κάτω του 7%, κοντά στο 6.5). Φαίνεται όμως  ότι σημαντικό ρόλο στη προστασία του διαβητικού από τα καρδιαγγειακά επεισόδια  παίζει  και η  διακύμανση των τιμών της γλυκόζης νηστείας ή της μεταγευματικής γλυκόζης  ή  της HbA1c, σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Μάλιστα, άτομα με διαβήτη και παρόμοια επίπεδα HbA1c μπορεί να έχουν διαφορετικό προφίλ διακύμανσης της γλυκόζης. Αν οι μεταβολές αυτές εκτιμώνται σε διάστημα ωρών ή λίγων ημερών, τότε ομιλούμε για τη βραχυπρόθεσμη διακύμανση του σακχάρου, ενώ οι μεταβολές σε διαστήματα μηνών ή ετών ορίζουν την μακροπρόθεσμη διακύμανση.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα πρόσφατης μεγάλης αναδρομικής μελέτης σε δείγμα περίπου 600.000 ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη που παρακολουθήθηκαν για διάστημα 8 ετών, τα άτομα με την μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη διακύμανση γλυκόζης, δηλαδή με μεγάλες διαφορές στις τιμές σαχκάρου αίματος νηστείας σε μετρήσεις που έγιναν μέσα σε διάστημα 5 ετών, είχαν 20% μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου και οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου καθώς και 30% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου έναντι αυτών με μικρότερες διακυμάνσεις του σακχάρου. Μάλιστα, τα αποτελέσματα αυτά ήταν ανεξάρτητα από την ύπαρξη άλλων παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου (π.χ κάπνισμα, υπέρταση). Επιπλέον, μεγάλες αποκλίσεις από τις ενδιάμεσες τιμές σακχάρου, π.χ τιμές γλυκόζης νηστείας κάτω από 100 ή πάνω από 160 mg/dL συσχετίστηκαν στους διαβητικούς με μεγαλύτερο κίνδυνο σε σύγκριση με τιμές 100-119 mg/dL, υποδεικνύοντας την βλαπτική επίδραση ακραίων τιμών σακχάρου, όπως σε περιπτώσεις υπογλυκαιμίας, η οποία επίσης θα πρέπει να αποφεύγεται.

Πέραν των καρδιαγγειακών επιπτώσεων,  η  μεγάλη διακύμανση της γλυκόζης έχει σχετιστεί με γνωσιακές διαταραχές καθώς και  με τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, νεφροπάθεια και νευροπάθεια. Οι μεγάλες αυξομειώσεις στη τιμή του σακχάρου προκαλούν δυσλειτουργία του ενδοθηλίου των αγγείων με αύξηση του οξειδωτικού στρες  και πυροδότηση των ευάλωτων για ρήξη αθηρωματικών πλακών.   Σήμερα, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, εύχρηστες ηλεκτρονικές συσκευές με ειδικούς αισθητήρες στην κοιλιακή χώρα παρέχουν τη δυνατότητα συνεχούς καταγραφής της γλυκόζης σε 24ωρη βάση, με στόχο την αποφυγή των μεγάλων διακυμάνσεων, την καλύτερη γλυκαιμική ρύθμιση και εν τέλει την πρόληψη των επιπλοκών του σακχαρώδους διαβήτη.