Η συστηματική σωματική άσκηση, μέσα από κατάλληλα προγράμματα αποκατάστασης σε οργανωμένα κέντρα, κατέχει σημαντικό ρόλο στη θεραπευτική στρατηγική  των ασθενών με σταθερή χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια-μετά από ένα μεγάλο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή στα πλαίσια διατατικής μυοκαρδιοπάθειας-  Η συστηματική άσκηση βελτιώνει την ικανότητα του ατόμου για σωματική άσκηση και απόδοση, την αιμοδυναμική λειτουργία, τη λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, τη λειτουργία των περιφερικών αγγείων και τη λειτουργία των σκελετικών μυών.  Συνολικά, αυτές οι προσαρμογές επιτρέπουν στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια να ασκούνται σε υψηλότερη ένταση, με ηπιότερη υποκειμενική αντίληψη της κόπωσης και με λιγότερη δύσπνοια και τελικά σε καλύτερη κλινική έκβαση με λιγότερες νοσοκομειακές νοσηλείες και καλύτερη  ποιότητα ζωής . Οι περισσότεροι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια φέρουν εμφυτευμένα αυτά τα σωτήρια μηχανήματά, τους απινιδωτές, που σε μία δύσκολη στιγμή  εμφάνισης μιάς κακοήθους αρρυθμίας (κοιλιακής ταχυκαρδίας, κοιλιακής μαρμαρυγής) θα τους επαναφέρουν στη ζωή. Ανάμεσα στις πολλές δυνατότητες που έχουν οι εμφυτεύσιμοι απινιδωτές, μπορούν να παρέχουν και καθημερινές  πληροφορίες και μετρήσεις όσον αφορά τη φυσική δραστηριότητα των ασθενών, δίνοντάς τους έτσι ένα επιπλέον κίνητρο για αύξηση της σωματικής άσκησης.  Πρόσφατα  δημοσιεύθηκε μία  μελέτη με περισσότερους από  41.000 ασθενείς (μέσης ηλικίας 75 ετών, 72% ανδρες και 28% γυναίκες) με  εμφυτευμένο απινιδωτή που συμμετείχαν σε πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης. Η μελέτη διερεύνησε  αν η αυξημένη καθημερινή σωματική άσκηση σχετίζεται με μείωση της θνητότητας ή με μείωση των νοσηλειών λόγω απορρύθμισης της καρδιακής ανεπάρκειας. Οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης παρακολούθησαν κατά μέσο όρο 24 συνεδρίες, όπου ο χρόνος φυσικής άσκησης αυξήθηκε κατά μέσο όρο 9.7 λεπτά καθημερινά. Οι ασθενείς που συμμετείχαν σε πρόγραμμα φυσικής αποκατάστασης είχαν κατά 24% μειωμένο κίνδυνο θνητότητας στο 1 χρόνο παρακολούθησης, και η μείωση αυτή παρέμεινε στατιστικά σημαντική και στην τριετία. Μάλιστα, κάθε 10 λεπτά επιπλέον σωματικής άσκησης σε καθημερινή βάση σχετίστηκε με 1.1% μείωση της ολικής θνητότητας.  Στη χώρα μας τα οργανωμένα προγράμματα αποκατάστασης χρόνιων καρδιοπαθών, όπως ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια είναι λιγοστά έως ανύπαρκτα αλλά και διεθνώς υποχρησιμοποιούνται, ιδιαίτερα από γυναίκες, ηλικιωμένους και μειονότητες.  Ενδεχομένως, ένα πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης σχεδιασμένο να λαμβάνει χώρα εντός του σπιτιού του ασθενούς  εκμεταλλευόμενο τις δυνατότητες που δίνει σήμερα η  τεχνολογία και τα έξυπνα τηλέφωνα θα μπορούσε να βοηθήσει να ξεπεραστεί αυτός ο περιορισμός.