Η νόσος Alzheimer  είναι η συνηθέστερη διαταραχή άνοιας  με ποσοστό που αναλογεί στο 60-70% των συνολικών περιστατικών. Η αυξημένη επίπτωση της νόσου σε συνδυασμό  με με την  παρατηρούμενη  προοδευτική απώλεια μνήμης και περιορισμό των υπόλοιπων λειτουργιών του εγκεφάλου, είναι οι λόγοι που η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα αναζητά συνεχώς νέες στρατηγικές και θεραπείες που να μπορούν να καθυστερήσουν την εμφάνιση των συμπτωμάτων της ή έστω να μειώσουν την νευροπαθολογία της. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι ορισμένα αντιϋπερτασικά φάρμακα,  μπορεί να έχουν προστατευτική  δράση  έναντι της νόσου Alzheimer. Μάλιστα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η χρήση οποιουδήποτε αντιϋπερτασικού φαρμάκου συνδέεται με 18% μειωμένο κίνδυνο της νόσου Alzheimer, 22% μείωση στα σωμάτια Lewy, και 40% μείωση στα επίπεδα της πρωτεΐνης TDP-43, η οποία έχει συσχετιστεί με διάφορες νευροεκφυλιστικές νόσους. Αν και το όφελος αυτό  ήταν ιδιαίτερα εμφανές με τη χρήση των διουρητικών,  βρισκόμαστε ακόμα σε πρώιμα στάδια για να προβούμε σε διαπιστώσεις αναφορικά με ποια συγκεκριμένη αγωγή λειτουργεί πιο αποτελεσματικά σε κάθε ασθενή.. Στα πλαίσια της δεδομένης μελέτης 3.315 ατόμων  με μέσο όρο ηλικίας τα 81,7 έτη εξετάστηκε η δράση ολων των διαθέσιμων αντιϋπερτασικών φαρμάκων καθώς και ορισμένες συνδυαστικές θεραπείες. Φαίνεται ότι η σωστή ρύθμιση της πίεσης στα επίπεδα 120-130 mmHg για νεαρότερους των 65 ετών και μεταξύ 130-140 mmHg για τους άνω των 65, προσφέρει το μεγαλύτερο όφελος. Στα επίπεδα αυτά δημιουργείται  μια προστατευτική ασπίδα για τον οργανισμό,και αυτό γιατί η πολύ υψηλή πίεση μπορεί να βλάψει τα αιμοφόρα αγγεία και η πολύ χαμηλή πίεση μπορεί να συμβάλει στην μη επαρκή αιμάτωση, ενώ παράλληλα φάνηκε ότι επηρεάζει άμεσα και τους μηχανισμούς του νευροεκφυλισμού που συνδέονται με την νόσο Alzheimer. Στη ίδια κατευθυνση κινούνται και τα ευρηματα μία άλλης πρόσφατης μελέτης που οι ερευνητές συνέκριναν τη χρήση  μιάς  αντιϋπερτασικής ουσίας , της  ομάδας των διυδροπυριδινών  και ενός εικονικού φαρμάκου σε 44 συμμετέχοντες με ήπιας προς μέσης βαρύτητας Alzheimer, για διάστημα 6 μηνών μετρώντας  τη ροή του αίματος μαγνητική τομογραφία σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου. Η ροή του αίματος στον ιππόκαμπο – το κέντρο μνήμης και εκμάθησης του εγκεφάλου – αυξήθηκε κατά 20% στα άτομα που έλαβαν το συγκεκριμένο φάρμακο  συγκριτικά με τα άτομα που έλαβαν το εικονικό και αυτό μεταφράσθηκε σε περιορισμό της προόδου της νόσου . Συμπερασματικά, η αντιϋπερτασική φαρμακευτική θεραπεία  ρυθμίζοντας σωστά την πίεση μπορεί  να περιορίσει τον κίνδυνο της νόσου Alzheimer καθώς και των λοιπών νευροεκφυλιστικών εγκεφαλικών νόσων.

Σχετικά Άρθρα

Πρόσφατα Άρθρα